Tourdion zingt: "Eten en Drinken"

Door: Leo Lekkerbek

Het bij binnenkomst uitgereikte glas champagne en programmaboekje beloofden al veel. Het zou een smakelijk concert worden.
In de goed gevulde en "smaakvol" aangeklede zaal van de Maranathakerk werden wij verwelkomd met jazzy muziek, op de piano vertolkt door Matthijs Damen en wachtten wij in spanning op wat komen zou.

Het "Diner Chantant" werd een muzikale driegangen maaltijd.
Als aperitiefje opende het koor met het lijflied Tourdion dat aanmoedigt om te genieten van eten en drinken. Hierbij zorgde het uit koorleden samengesteld blokfluitensemble voor een extra muzikaal tintje. Dat muziek menige (liefdes-)honger kan stillen vertelde het If Music be the Food of Love. Ook het mooie Panis Angelicus, met een sopraansolo door Tiny Hanck en Marijke van Buuren, droeg hieraan bij.
Het voorgerecht bestond verder uit liederen met een romantisch tintje zoals Drink to me only with thine eyes. De Muskateller was een aperitief dat wij met smaak tot ons namen. In het lied Which is the properest day to drink ontstond er een woordenwisseling tussen de dames en de heren van het koor, maar al snel werden zij het eens dat eigenlijk iedere dag wel geschikt is om te drinken. Na het Let us break bread together gingen wij de eerste pauze in om het gezongene in de praktijk te brengen. 

In de hal waren verschillende stalletjes opgesteld waarbij men voor een luttel bedrag iets te drinken of te eten kon bemachtigen. De drankjes en hapjes waren afgestemd op de liederen die deze avond gezongen werden. Het geheel zag er smakelijk en voortreffelijk uit en werd door enthousiaste vrijwilligers geserveerd. Het publiek genoot zichtbaar, mede door de violistes Lous Mooijman en Janni Woudman met pianobegeleiding van Wilma Dullemond, die in de zaal heerlijke muziek ten gehore brachten.

Na de eerste pauze gingen wij aan de hoofdmaaltijd en werd ter opening hiervan de traditionele Engelse carol The Boar's Head gezongen terwijl de als kelner vermomde heren van het koor, al zingend, een schaal met een varkenskop, met groenten opgemaakt,  ronddroegen. Het door het blokfluitensemble begeleide en veelbelovende lied Luyleckerlant leidde ons naar de menukaart vertolkt in Der Speisezettel waarbij de dirigent Joost Doodeman zich een waardig gérand toonde en Rob Dullemond een toch wel enigszins kieskeurige klant, die door het koor een ruime menukeuze kreeg voorgeschoteld, maar uiteindelijk niets at.
Ook werd gedacht aan de dorstige mensen, die niets van al die geestverruimende drankjes moesten weten, blijkens het lied Vegetarian Drinking Song, dat ons de voordelen van fruit- en groentensap duidelijk maakte. De aardappel werd in het Jiddische lied Boelbe als een rijk te variëren product neergezet waarvan je van zondag tot en met zaterdag kunt "genieten", als dat tenminste kan na een hele week aardappel. Het was te begrijpen dat na het bezingen van de pasta's in Nudeln Hammer Heut, op een melodie van Mozart, de dorstige kelen met het lied Trinkt gelest werden. Dat hierbij tevens de jongedames uit het Neckargebied met hun zoete rode lippen vol romantiek bezongen werden zal wel aan het geestrijke karakter van de drank gelegen hebben.
Tot slot van de hoofdmaaltijd konden wij niet anders doen dan het muzikaal aangeboden voedsel en drinken te eren met het lied Food Glorious Food  uit Oliver Twist. Hiermee gingen wij de tweede pauze in.

Tijdens deze pauze werden door Matthijs Damen weer enkele goed te verteren muziekstukken ten gehore gebracht en kon het publiek de opgewekte eetlust bij de stalletjes stillen. Het was een waar eetfestijn, maar al snel werd het weer tijd om aan het nagerecht te beginnen.

Het muzikale nagerecht was werkelijk zeer gevarieerd. Van bananen in The Bananaboat Song, uiteenlopende smaken in Sugar and Cinnamon, kwamen wij met Toetjes bij de hopjes- vanille- en chocoladevla terecht. Voor de liefhebbers had men ook het Popcorn Carnival paraat waarbij de popcorn je figuurlijk om de oren vloog. Zoals gebruikelijk werd het nagerecht, in het lied Java Jive, met koffie en thee afgesloten en was er voor de liefhebbers nog wat sterkers in de vorm van Whiskey in the Jar, dat door Richard Wiggers, die zichzelf op de gitaar begeleidde, gezongen werd.

Concluderend kunnen wij zeggen dat het een zeer geslaagd concert was met, als sprankelende spreeksters Juliëtte Eggink en Lijda Talboom met hun verluchtende verbindende teksten, een eindeloos enthousiast zingend Tourdion, de buitengewoon bezielende dirigent Joost Doodeman en de goochelaar op de piano, de bevlogen begeleidende Bernard van den Boogaard.