|
|
Bijzonder gezamenlijk concert.
Door: Ruud Pettersson, 26-05-2007 (Tourdion)
De Maranathakerk was deze zaterdag tot de laatste stoel bezet tijdens het jaarlijks concert, gehouden door Tourdion en het 60 leden tellende gemengde koor
Les Bengalis de Liège uit, zoals de naam doet vermoeden, het Belgische Luik. Het was een avond met een bijzonder afwisselend programma waar, gezien en gehoord de reacties, door de aanwezige
toehoorders met volle teugen van werd genoten.
Tourdion en Les Bengalis de Liège laten grenzen vervagen.
Uit het programmaboekje kon het toegestroomde publiek al opmaken dat het een bijzonder concert zou worden. Al bladerend zagen zij dat er een zeer afwisselend programma was samengesteld met veelbelovende en veel herkenbare titels.
Tourdion opende het concert, maar niet alvorens de voorzitter, Ton Overmars, een inleiding in het Nederlands en Frans hield, waarin hij Les Bengalis en de overige aanwezigen, waaronder de burgemeester van Castricum en haar echtgenoot, welkom heette.
Tourdion kon natuurlijk niet anders dan openen met het lied waaraan het koor zijn naam ontleend heeft en waarmee wij gelijk in een haast Bourgondische stemming kwamen. Hierna vergastte het koor ons met liederen waarin levenslessen, weemoed, vreugde en humor vertegenwoordigd waren. Dirigent Joost Doodeman wist op een innemende wijze de nummers aan elkaar te praten en de kundig begeleidende pianist Bernard van den Boogaard en fluitiste Irene Brugman brachten hun enthousiasme op het koor en publiek over. Tourdion sloot hun deel van het concert af met het heerlijk ontspannen gezongen Java Jive, waarmee het publiek, dat hierdoor trek in koffie en thee had gekregen aan de pauze kon beginnen.
Na de pauze was het de beurt aan Les Bengalis de Liège met hun bezielende dirigent Vincent Claassens en virtuoze pianiste Christine Delhaxhe. Zij openden met het mooie La mémoire d'Abraham van Jean-Jacques Goldman en voerden ons door de muzikale genres klassiek, traditional, opera, musical, religieus en film naar het machtige Halleluja van Händel, waarmee zij hun deel van het programma afsloten.
En... alle liederen uit het hoofd! De voorzitter van Les Bengalis wist
hierbij de liederen in het Nederlands met duidelijk Frans accent maar vooral met veel humor in te leiden, hetgeen veelvuldig een lach aan de toehoorders ontlokte.
Natuurlijk moesten Tourdion en Les Bangalis het programma gezamenlijk afsluiten. Dit werd gedaan met de Cantique de Jean Racine van Gabriel Fauré, gedirigeerd en begeleid door dirigent en pianiste van Les Bengalis en het krachtige Gloria van Antonio Vivaldi, gedirigeerd en begeleid door dirigent en pianist van Tourdion.
Aan de hierna volgende staande ovatie van het publiek was af te leiden dat het concert een groot succes was en dat de organisatie en koren met recht de grenzen tussen landen, mensen en muzikale genres hebben doen vervagen en daarmee een bijzondere prestatie hebben geleverd.
Hiermee was het echter voor de leden van Tourdion en Les Bangalis nog niet afgelopen, want er wachtte nog een, simpel gezegd, "drankje en hapje". Deze uitdrukking doet echter tekort aan hetgeen door de cateringcommissie van Tourdion en de help(st)ers was klaargezet. Het was werkelijk een overweldigend onthaal.
Men zegt wel eens "Als de katjes muizen, mauwen zij niet", maar tijdens het nuttigen van de drankjes en de heerlijke hapjes barstten de koorleden zo nu en dan in spontaan naar boven borrelende liederen uit. Ik moest even denken aan variatie op een lied van Wim Sonneveld: "Zij konden het zingen niet laten en zongen er lustig op los...".
Node moesten de koorleden van Tourdion op een gegeven moment toch afscheid nemen van Les Bengalis.
Er werd wel afgesproken eind oktober 2007 een tegenbezoek aan Luik te brengen.
De Tourdionners kijken
er vol enthousiasme naar uit.
|
|
|
|
|
